«Η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβο»

«Η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβο»

Αγαπητοί μου αδελφοί, 

Οι ημέρες που διανύουμε είναι πολύ δύσκολες. Μετά από δέκα περίπου χρόνια οικονομικής κρίσης, ήλθε να προστεθεί κι ένα άλλο κακό, όχι μόνο στη χώρα μας αλλά σ’ όλο τον κόσμο · μια σοβαρή λοιμώδης ασθένεια, η οποία δεν είναι άλλη από τον covid 19. Ο κόσμος ολόκληρος τρομοκρατήθηκε στο άκουσμα αυτού του ιού. Ο φόβος φώλιασε στις καρδιές των ανθρώπων και διάφορα ερωτήματα σφυροκοπούν το μυαλό του: τι θα γίνει επιτέλους; θα αρρωστήσουμε όλοι; θα πεθάνουμε; 

Ο άγιος απόστολος και ευαγγελιστής Ιωάννης, ο αγαπημένος μαθητής του Κυρίου, σε μια από τις επιτολές του, που υπάρχουν στην Καινή Διαθήκη, μας λέει ότι: “η τελεία αγάπη ἔξω βάλλει τον φόβον” (Α’ Ιωαν. Δ, 18). Από τα λόγια αυτά συμπεραίνουμε πως ο φόβος μπαίνει στην ψυχή του ανθρώπου, όταν ο άνθρωπος δεν έχει αποκτήσει κοινωνία με την τέλεια αγάπη, που είναι ο Θεός. 

Για δυο λόγους υποφέρουμε σήμερα οι άνθρωποι: ο πρώτος, γιατί χάσαμε την κοινωνία και την πίστη μας στο Θεό και ο δεύτερος, γιατί δεν μετανούμε και δεν θέλουμε ν’ αλλάξουμε τρόπο ζωής. 

Ας αναλύσουμε τον πρώτο λόγο: δεν έχουμε κοινωνία με τον Θεό … 

Αλήθεια, αδελφοί μου ας αναρωτηθούμε: ποίος από μας, μόλις ακούει την καμπάνα της Εκκλησίας να τον καλεί στην κυριακάτικη Θεία Λειτουργία λαχταρά να εκκλησιαστεί; να ανάψει το κερί του; να προσευχηθεί; να κοινωνήσει των Αχράντων Μυστηρίων; Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια έχει μειωθεί κατά πολύ το εκκλησίασμα σ’ όλους τους ιερούς ναούς της χώρας μας. 

Ποιος από μας θυμάται να προσευχηθεί έστω και δέκα λεπτά μέσα στη μέρα; Να διαβάσει μια παράκληση ή τους χαιρετισμούς στην Παναγία μας ή όποια άλλη προσευχή; 

Ποιος θυμάται να κάνει το σταυρό του, όταν κάθεται στο τραπέζι να φάει, όπως έκαναν οι πρόγονοί μας; 

Ποιος αποφασίζει να νηστέψει, αν όχι όλες τις νηστείες, τουλάχιστον την Τετάρτη (την ημέρα που ο Ιούδας πρόδωσε τον Κύριό μας) και την Παρασκευή (την ημέρα που σταυρώθηκε ο Κύριός μας); 

Ποιος από μας νοιάζεται, για όλα τα λάθη που έκανε στο παρελθόν ή συνεχίζει ακόμα να κάνει και λύπησε τον Θεό, ποιος αλήθεια αποφασίζει να πάει στον πνευματικό και κει, με το μυστήριο της Θείας Εξομολόγησης να τα σβήσει, ζητώντας συγνώμη από τον Θεό; 

Και να νιώσει μετά μεγάλη την ανάγκη και της Θείας Ευχαριστίας, της Θείας Κοινωνίας, να δεχθεί δηλαδή μέσα του το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας; Ο μεγάλος άγιος της Εκκλησίας μας, ο Μέγας Βασίλειος, τονίζει ότι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού είναι το καλύτερο φάρμακο και για την ψυχή και για το σώμα μας. 

Ας δούμε τώρα και τον δεύτερο λόγο:

Δεν μετανοούμε και δεν θέλουμε ν’ αλλάξουμε …

Αδελφοί μου, για να πετύχουμε την αλλαγή και την μετάνοια πρέπει να κατεβούμε από τον πύργο της Βαβέλ, που χτίσαμε στη σύγχρονη κοινωνία μας και να καταλάβουμε πως δεν μπορούμε να πετύχουμε τα πάντα με τις γνώσεις και τις επιστήμες … Πρέπει να ταπεινωθούμε και να ζητήσουμε τη βοήθεια του Θεού σ’ αυτή τη δυσκολία που περνά η χώρα μας κι ο κόσμος όλος. 

Εμείς οι χριστιανοί γνωρίζουμε από τους παλαιότερους, ότι με τρία πράγματα αντιμετωπίζονταν οι λοιμώδεις ασθένειες: 

  1. Με λιτανείες των ιερών εικόνων και των αγίων λειψάνων
  2. Με συχνές Θείες Λειτουργίες και αγρυπνίες, με τη συμμετοχή όλου του λαού
  3. Με το μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου (το οποίο τελείται για αρρώστους κι όχι για υγιείς).   

Τη δύσκολη χρονιά που φεύγει τίποτε από τα τρία παραπάνω δεν έγινε στη χώρα μας. Αντίθετα, απαγορεύτηκαν με νόμο οι λιτανείες και δεν επετράπη να γίνουν έστω με μόνο τους ιερείς και με συνοδεία της Αστυνομίας. 

Απαγορεύτηκαν οι Θείες Λειτουργίες με τη συμμετοχή όλων των πιστών κι ενώ η θεία Κοινωνία δεν απαγορεύτηκε ούτε από το κράτος ούτε από τη Ιερά Σύνοδο, οι πιστοί δεν μπορούν να κοινωνήσουν.

Το μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου δεν τελείται ούτε καν στα νοσοκομεία της χώρας μας, που πάσχουν από την φοβερή ασθένεια…

Δεν φταίει όμως κανένας άλλος, παρά εμείς. Το είπε ο ίδιος Κύριος ότι εξαιτίας ημών των χριστιανών το όνομά Μου βλασφημείται σε όλα τα έθνη: «το γάρ όνομα τοῦ Θεοῦ δι’ ὑμας βλασφημεῖται έν τοῖς έθνεσι» (Ρο. Β’ 24).

Φοβόμαστε οι κληρικοί να δώσουμε το χέρι (αυτό το χέρι που πιάνει τον ίδιον τον Χριστό) να το ασπαστούν οι χριστιανοί και να πάρουν δύναμη, ενώ ο Μέγας Βασίλειος φιλούσε τις πληγές των αρρώστων που περιποιούνταν. 

Φοβούνται οι λαϊκοί και δεν προσκυνούν τις άγιες Εικόνες και τον Τίμιο Σταυρό. Ενώ στην Παλαιά Διαθήκη και μόνο που ατένιζαν τον χάλκινο όφιν, όταν τον ύψωσε ο Μωυσής, γινόταν καλά από τα τσιμπήματα των φιδιών. Και στην Καινή Διαθήκη μόνο που ασπάζονταν το Σταυρό και τις Άγιες Εικόνες θεραπεύονταν από ανίατες αρρώστιες. 

Βγαίνει ο καθένας και μιλάει στα μέσα μαζικής ενημέρωσης για τη Θεία Κοινωνία. Χωρίς να έχει εμπειρία της Θείας Κοινωνίας, αφού μπορεί να έχει να κοινωνήσει ο ίδιος πολλά χρόνια ή και να μη κοινώνησε ποτέ! 

Και για όλα τα παραπάνω η σιωπή της διοικούσας Εκκλησίας δημιουργεί πολλά ερωτηματικά. 

Μέσα σ’ αυτή τη σιωπή όμως σε λίγες μέρες ο Θεός θα κλείνει μια ακόμη φορά τους ουρανούς και θα γίνει άνθρωπος … θα ξαναγεννηθεί για χάρη μας … Οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας μας λένε ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος, για να κάνει τον άνθρωπο θεό ! 

Εύχομαι ολόψυχα αδελφοί μου, ο τεχθείς εκ Παρθένου, εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας Κύριος, να γεννηθεί στις καρδιές όλων μας και να αναγεννήσει ξανά το πλάσμα του. 

Καλά κι ευλογημένα Χριστούγεννα, 

Ευτυχισμένο και γεμάτο πίστη το νέο έτος 2021.

Ο ελάχιστος Ιερομόναχος

Αρχίμ. Τιμόθεος Αθανασιάδης

Προϊστάμενος Ι. Ν. Αγίας Μαρίνης – Τσοτυλίου