Θα κτυπήσει σε λίγο. Μέταλλο σκληρό του Σεπτεμβρίου. Ο σχολικός ο κώδων (Toυ Αντώνη Παπαβασιλείου )

Αντώνης Παπαβασιλείου

 

ΚΟΥΔΟΥΝΙΣΤΑ

Θα κτυπήσει σε λίγο.
Μέταλλο σκληρό του Σεπτεμβρίου. Ο σχολικός ο κώδων.
Στις 8.30 η κόρη και ο ένας ο γιος, στο Δημοτικό τους. Στις 10 ο γυμνασιόπαις. Και…
…Ανηφόρα εννεάμηνη. Ασκήσεις και τεστ. Φασαρίες. Ξυπνητήρια άπονα. Τύρβη εν τοις πράγμασι…
*
«Τὸ σκολειὸ (κατὰ τὴν θεωρίαν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυσσε μὲν ἓν τῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς, ἠσπάζοντο δὲ οἱ πλεῖστοι τῶν γονέων), τὸ σκολειό, ἂς ὑποθέσουμε, δὲν ἔγινε γιὰ νὰ μαθαίνουν τὰ παιδιὰ γράμματα, δηλαδή. Ἔγινε γιὰ νὰ μαζώνουνται οἱ κλῆρες, τὰ παλιόπαιδα, τὰ διαβολόπουλα. Πῶς μπορεῖ, τὸ λοιπόν, ἕνας γονιὸς νὰ τὰ ἔχῃ μπελὰ ἀπὸ τὸ πρωὶ ὣς τὸ βράδυ; Καὶ ποῦ συφτάνεται ἕνας φτωχὸς νὰ τὰ θρέψῃ; Μπορεῖ νὰ τὰ χορταίνῃ κομμάτια; Μήπως χορταίνουν, οἱ διαόλοι, ποτέ; Καὶ εἶναι ἱκανὴ μία χήρα γυναίκα νὰ τρέχῃ ἀπὸ γιαλὸ σὲ γιαλό, ἀπὸ βράχο σὲ βράχο, γιὰ νὰ τὰ συμμαζώνῃ; Γιατί πληρώνεται ὁ δάσκαλος; Γιὰ νὰ ἔχῃ τὸ βάρος αὐτό, νὰ εἶναι οἱ γονιοὶ ἥσυχοι. Ὅταν εἶναι συμμαζωμένα ἐκεῖ-δά, μὲς στὸ σκολειό, γλυτώνει ὁ γονιὸς καὶ καμπόσα κομμάτια, παραδείγματος χάριν. Ἂς τρῶνε τὰ θρανία, ποὺ εἶναι ξύλινα, ἂς τρῶνε τοὺς πίνακας καὶ τὰ χαρτιά τους, τοὺς τοίχους καὶ τὸ πάτωμα, γιὰ νὰ εἶναι οἱ νυκοκυραῖοι ἡσυχώτεροι γιὰ τὲς ἀχλαδιές των, τὲς βερυκοκκιές των, τὲς συκιὲς καὶ τ᾽ ἀμπέλια των».
*
Άνοιξα ήδη και ανάσανα τον τρίτο τόμο του ΔΟΜΟΥ, με την Παπαδιαμαντική ΔΑΣΚΑΛΟΜΑΝΝΑ (ΠΑΛΑΙΑΙ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ).
Και πάγω να μαζέψω, ήσυχος, μερικές άνω τελείες απ’ τ’ αμπέλι μου.