Ο ΔΑΙΔΑΛΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΔΥΣΚΟΛΕΥΕΙ ΤΟΝ ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ 1 ΕΝΩ Ο ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ 2 ΠΟΥ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΗΚΕ ΑΝΑΜΕΝΕΙ ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ. ( Τσολακόπουλος Ανδρέας Νεάπολη Κοζάνης)

Τσολακόπουλος Ανδρέας Νεάπολη Κοζάνης

Ο ΔΑΙΔΑΛΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΔΥΣΚΟΛΕΥΕΙ ΤΟΝ ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ 1

ΕΝΩ Ο ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ 2 ΠΟΥ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΗΚΕ ΑΝΑΜΕΝΕΙ ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ.

Επανέρχομαι στο εκλογικό σύστημα του Κλεισθένη 1 και θλίβομαι, καθότι οι αρμόδιοι αδιαφορούν, χωρίς να πείθουν, για τις προτάσεις που υποβάλλονται από πολλούς, χωρίς να μας εξηγούν για την αναγκαιότητα π.χ. της ύπαρξης των κατευθυνόμενων συνδυασμών στον πρώτο βαθμό της Τ.Α. και μάλιστα στους μικρούς και μεσαίους δήμους, όπου κυριαρχούν τα τοπικά προβλήματα, που είναι κοινά για όλους και που λύνονται πρακτικά, χωρίς κομματισμούς, που αυτοί επαφίενται σε «ανώτερες» συλλογικότητες (περιφέρεια κλπ), όπου μπορούν να εκτονωθούν οι πολίτες.

Εκ του αποτελέσματος, παρατηρούμε ότι υπάρχει καθολική δυσφορία με τους αποκλεισμούς των υποψηφίων, εκείνων που θέλουν να προσφέρουν, αλλά αδυνατούν να συμμετέχουν, γιατί το προνόμιο του σχηματισμού των συνδυασμών το έχουν οι βαρόνοι και οι τοπικοί κομματάρχες, δηλαδή, οι λεφτάδες και οι αγάδες.

Τελικά, δεν μπορούμε να εξηγήσουμε την «αναλογικότητα» του εκλογικού συστήματος του Κλεισθένη 1, που επιχειρούμε με μπαλώματα και δαιδαλώδεις διατάξεις να «επιδιορθώσουμε».

Για επαλήθευση, προσπαθήστε να διαβάσετε π.χ. το άρθρο 30, με την αλλοπρόσαλλη ποιοτική διανομή των εδρών σε κάθε εκλογική ενότητα, με τους συμψηφισμούς και τις καραμπόλες, παρά την πράγματι αναλογική κατανομή των εδρών, ανά συνδυασμό, αλλά δε αρκεί μόνον αυτό, με συνέπεια, να επιλέγονται, τυχαία, όχι οι καλύτεροι, ούτε σε κάθε ενότητα, ούτε σε κάθε συνδυασμό κι αυτά θα τα δούμε κατόπιν εορτής.

Τουλάχιστον, στη ερμηνευτική εγκύκλιο να διευκρινιστούν αρκετά σημεία, όπως ποια άρθρα του Καλλικράτη ισχύουν, που για να τα μαντέψουμε χρειάζεται η μέθοδος της εις άτοπον απαγωγής (π.χ. τα πρώτα 7 άρθρα και άλλα πολλά ισχύουν, αλλά δεν αναφέρονται πουθενά!).

Θυμάμαι στα Λατινικά, που γράφαμε παραπάνω μετάφραση από το κείμενο!

Αυτές είναι οι συνέπειες, όταν αντιγράφουμε έναν ξένο νόμο με άλλη φιλοσοφία, όσο καλός κι αν είναι αυτός.

Η απλή αναλογική απαιτεί εφαρμογή σε όλα τα πεδία και αρκούν ελάχιστες και απλές διατάξεις και στην περίπτωσή μας έφταναν 10 σειρές, παρά δεκάδες σελίδες, με πλασματικές τροποποιήσεις του Καλλικράτη.

Η μόνη περίπτωση για να αναδειχθούν οι αρετές της απλής αναλογικής είναι η Τ.Α. πρώτου βαθμού, όπου δεν υφίστανται ούτε τα μπόνους, ούτε τα πλαφόν, αλλά και ούτε οι κομματικές αντιπαραθέσεις, οπότε, με την κατάργηση των συνδυασμών, θα αναδεικνύονταν και ο μεγάλος αναμορφωτής υπουργός της, αλλά η ευκαιρία θα χαθεί.

Ήταν στραβό το κλή(ί)μα κι εμείς, στη προσπάθειά μας να το ισιάσουμε, κοντεύουμε να το σπάσουμε.

Ανακοινώθηκαν νέες προτεινόμενες τροποποιήσεις:

1.. Γίνεται το χατίρι των βεζίρηδων των Αθηνών κλπ, που ζήτησαν περισσότερους υποψήφιους, οπότε, ο αριθμός τους μπορεί να αυξηθεί κατά 50% του αριθμού των εδρών, σε κάθε εκλογική περιφέρεια.

Για το δήμο Αθηναίων, με πληθυσμό 700.000 κατοίκων, που το δημοτικό συμβούλιο έχει 49 μόνο μέλη, η παραπάνω αύξηση μπορεί να έχει κάποια φαινομενική λογική.

Και λέμε φαινομενική, γιατί η πραγματική λογική απαιτεί την κατάτμηση των μεγάλων δήμων, όπως αρμόζει στον πρώτο βαθμό της Τ.Α., αλλά, αν θέλουμε να διατηρήσουμε τους δήμους μαμούθ, ας τους μετατρέψουμε σε ξεχωριστές περιφέρειες δεύτερου βαθμού.

Δεν φταίει, όμως, η επαρχία να γενικεύονται οι ίδιες τακτικές, να αναστατώνονται και να διχάζονται, χωρίς λόγο, οι δημότες στις τοπικές κοινωνίες.

Η Ελλάδα δεν είναι μόνον η Αθήνα.

Ο δήμος ΒΟΙΟΥ (παρόμοια συμβαίνουν στην πλειονότητα, αν όχι στο σύνολο των μικρών και μεσαίων δήμων, αλλά οι αρμόδιοι εθελοτυφλούν) έχει τυπικό πληθυσμό 18.558 κατοίκους, που συνεχώς ο αριθμός συρρικνώνεται, αλλά, παρόλα αυτά, έχει δημοτικό συμβούλιο 27 μελών, που αναλογικά με τη Αθήνα έπρεπε να έχει μόνο ένα μέλος, το δήμαρχο!

Σε όλο το δήμο, αν ψάξει κάποιος να βρει πραγματικούς υποψήφιους, που θέλουν και μπορούν να προσφέρουν (διαθέτουν και τα προσόντα και τον ελεύθερο χρόνο) δύσκολα θα καλύψει έναν συνδυασμό, που προαπαιτεί από 27 υποψήφιους (χωρίς το δήμαρχο) μέχρι 42, χωρίς να υπολογίσουμε τους υποψήφιους κοινοτικούς συμβούλους στα 9 κοινοτικά συμβούλια (από 49 έως 78) και τους υποψήφιους προέδρους των 52 μικρότερων κοινοτήτων!

Κι όμως, με την επικρατούσα αρχομανία, συμπληρώθηκαν, ακόμα και με το ζόρι 5 αναγκαστικοί συνδυασμοί:

Τέσσερις με επικεφαλής στελέχη της Ν.Δ. (πάγια τακτική), που προσπαθούν να συμπεριλάβουν και διακομματικούς υποψήφιους και έναν συνδυασμό (χρόνια τώρα) του ΚΚΕ με αναμενόμενο τελικό αποτέλεσμα, για το νικητή, εκτός και αν το ΚΚΕ ρίξει νερό στο κρασί του, και εγκαταλείψει την κομματικοποίηση στην Τ.Α. πρώτου βαθμού, με γενικά αιτήματα, όπως για το ΝΑΤΟ, την Ε.Ε. κλπ και επικεντρωθεί στα τοπικά, που γνωρίζει καλά, οπότε μπορεί να πετύχει κάποιον εμβολισμό.

2.. Συμπληρώνονται οι δυσχέρειες με την επέκταση του σαθρού εφευρήματος της ποσόστωσης του 40% των δύο φύλων, που νομοτελειακά θα πάψει να υπάρχει, γιατί ακυρώνει την ισότητα, εξ υποθέσεως, αλλά στην αρχή, ως κίνητρο προσέλκυσης των γυναικών, μπορεί να υπάρξει η ποσόστωση, στον αριθμό, όμως, των εκλεγόμενων και όχι των υποψηφίων, που ψάχνουν οι επικεφαλής εναγωνίως, να βρουν συζύγους, αδελφές, ξαδέλφες, πεθερές και συμπεθέρες!.

3.. Περιλαμβάνεται και νέα ανεξήγητη αλχημεία:

Διατηρούνται οι συνδυασμοί και στα κοινοτικά συμβούλια, αλλά επειδή προέκυψε συνταγματικό πρόβλημα να ενυπάρχει ο ένας συνδυασμός μέσα στον άλλον, συμμετέχουν άτυπα οι συνδυασμοί, χωρίς επικεφαλής, με πρόχειρη οργάνωση και αφού εφαρμοστεί η «απλή» αναλογική στους ψευτοσυνδυασμούς, οι εκλεγμένοι σύμβουλοι θα επιλέξουν τον πρόεδρο, με μεσοβέζικο τρόπο, μεταξύ των δύο πρώτων-σε ψήφους – συμβούλων από τους δύο πρώτους συνδυασμούς!

Κρίνεται κατεπείγουσα η κατάργηση των συνδυασμών, στους μικρούς και μεσαίους δήμους, πράγμα που επιθυμούν και όλοι οι σημερινοί υποψήφιοι, ώστε να πάψουν να υπάρχουν οι παραπάνω παρεκτροπές, μαζί με πάμπολλες άλλες, που αναλύθηκαν σε προηγούμενα σημειώματα..

Είχαμε προτείνει τη σχετική τροπολογία:

Η κυβέρνηση είχε εξαγγείλει την ανεξαρτητοποίηση του υποψήφιου δημάρχου από όλους τους συμβούλους, για να μπορεί να τους συντονίζει όλους, ανεπηρέαστα και ανεξάρτητα αν είναι του δικού του συνδυασμού ή ξένου.

Στην απλή αναλογική δεν προσήκει η πλειοψηφία και η μειοψηφία, εκ των προτέρων, με τους συνδυασμούς, αλλά οι αποφάσεις, κάθε φορά, λαμβάνονται από τους ανεξάρτητους συμβούλους κι αυτό είναι το μεγάλο μυστικό, της απλής αναλογικής.

Πράγματι, ο δήμαρχος δε μετέχει στις ψηφοφορίες των αποφάσεων και ούτε συνδέεται με τους υποψήφιους των μικρών κοινοτήτων που παρουσιάζονται σε ανεξάρτητη λίστα, αλλά στη συνέχεια καθορίζονται δύο μέτρα και δύο σταθμά, με τους κοινοτικούς συμβούλους να εκτίθενται σε ξεχωριστή κάλπη με συνδυασμούς χωρίς επικεφαλής και με τους δημοτικούς συμβούλους να χωρίζονται σε όσους εκτίθενται στο συνδυασμό του δημάρχου και σε ξένους. (σχιζοφρενικά φαινόμενα).

Τα πράγματα είναι απλά, όσο και η απλή αναλογική.

Ενιαία κάλπη και ενιαίο ψηφοδέλτιο, με τρεις ανεξάρτητους πίνακες:

-Τον πίνακα των υποψήφιων δημάρχων

-Τον πίνακα των υποψήφιων δημοτικών συμβούλων, κατά ενότητα και

-Τον πίνακα των υποψήφιων κοινοτικών συμβούλων ή προέδρων κοινοτήτων, όπως παλαιότερο σχέδιο, χωρίς εκλογικά μέτρα, κατανομές και αποκλεισμούς υποψηφίων και με ποσόστωση των φύλων επί των εκλεγομένων.

Ό,τι είναι δίκαιο να γίνεται πράξη.

Ευχαριστώ και θα επανέλθουμε.

Ανδρέας Τσολακόπουλος Ηλεκτρολόγος-Μηχανολόγος και μαθηματικός, Νεάπολη Κοζάνης.