Για το νερό που πίνουμε….

Eίχα γράψει και πιο παλιά για το νερό που πίνουμε από τις  βρύσες μας. Θα σας πω κάτι για τον μικρό μας Παναγιώτη .

Ο Παναγιώτης λοιπόν ότι  και να του δώσεις για να φάει , και να πιει θα το μυρίσει πρώτα και μετά θα το φάει.

Έτσί λοιπόν μια μέρα τον βλέπω να ορμάει διψασμένος στην βρύση με ένα ποτήρι  στο χέρι , την ανοίγει , γεμίζει το ποτήρι με νερό , το φέρνει προς στο στόμα του , και πριν προλάβει να το ακουμπίσει  στα χείλη του , αφήνει το ποτήρι κάτω.

Γιατί άραγε;

 

Έχουμε μάθει από το δημοτικό ακόμα ότι το νερό που πίνουμε είναι άοσμο και άγευστο , αλλά τις τελευταίες μέρες, αλλά τι λέω τις τελευταίες μέρες , εδώ και αρκετές μέρες το νερό από την βρύση του σπιτιού , έχει μια περίεργη γεύση και οσμή . Ειδικά όταν πας να κάνεις  μπάνιο με ζεστό νερό.

 

 

Απο αυτό το νερό δεν πινουμε μόνο εμείς οι μεγάλοι αλλά και τα παιδιά μας.

Θυμάμαι όταν πήγε ο πατέρας μου πριν αρκετά χρόνια , για εργάτης στην Γερμανία , είχαν την εντύπωση και αυτός αλλά και οι περισσότεροι συνάδελφοί του εργάτες, ότι το νερό της Γερμανίας δεν πίνετε , και μου είχε πει , ότι πολλοί από αυτούς το είχαν γυρίσει στην μπύρα, και πολλοί είχαν αρχίσει να παρουσιάζουνε , τα πρώτα σημάδια αλκοολισμού, άσε  που είχαν και φουσκωμένες τις κοιλιές τους .

Αν είναι και εδώ να γίνουμε έτσι …..

www.tovoion.com