Το νέο πόνημα της Βιολέττας Μπούσιου, με τίτλο «Σπασμένα Τριαντάφυλλα», ξεκίνησε και επίσημα το ταξίδι του….

Στιγμιότυπο 2016-06-13, 9.44.19 μμΤο νέο πόνημα της Βιολέττας Μπούσιου, με τίτλο «Σπασμένα Τριαντάφυλλα», ξεκίνησε και επίσημα το ταξίδι του, με την πρώτη παρουσίασή του την περασμένη Παρασκευή, στο «Εν πλω» της Βουλιαγμένης.

Το βιβλίο, που μας γυρίζει πίσω στην δεκαετία του ’50, αναφέρεται στην προσωπική και καλλιτεχνική ζωή της εκλεκτής τραγουδίστριας του ελαφρού και λαϊκού ελληνικού τραγουδιού, της Εύας Στυλ.

Η γνωστή δημοσιογράφος Λένα Δουκίδου, που συμμετείχε στην εκδήλωση, είπε για το βιβλίο:

Η ολοκληρωμένη βιογραφία της Εύας Στυλ είναι σύνθεση:
. Από συστηματική περιγραφή και παράδοση στοιχείων της κόρης της ηρωίδας στη συγγραφέα
. Από αφηγήσεις φίλων και γνωστών
. Και από ιστορικά γεγονότα της εποχής.

Η Βιολέττα Μπούσιου συνάντησε την ηρωίδα του βιβλίου, όταν εκείνη είχε φτάσει πια σε πολύ μεγάλη ηλικία και βρισκόταν προς το τέλος της ζωής της και με μνήμη ελαττωμένη.

Αναφέρει αυτήν τη συνάντηση στην αρχή του βιβλίου:

«Μου αρέσουν πολύ οι μεγάλοι άνθρωποι. Γιατί κουβαλούν μια σοφία. Γιατί βλέπουν τη ζωή από μακριά. Γιατί δεν θυμώνουν πια, ούτε μισούν. Γιατί μπορούν να σου πουν τα πιο ουσιαστικά πράγματα, με τον πιο απλό τρόπο. Γιατί τους φτάνουν τα μικρά πράγματα…
Ένας περίπατος στο δρόμο. Μια βουτιά στη θάλασσα. Ένα σκυλάκι στην αγκαλιά. Μια καλημέρα από ένα φίλο. Ένα τηλεφώνημα από τα παιδιά… Γιατί μπορούν να μοιραστούν το υστέρημά τους.

«Γιατί έχουν ακόμα αγάπη…»

Αλλά και για την απόφαση της Εύας Στυλ να γυρίσει στην Ελλάδα, αναφέρει:

«Στις αρχές του ’68 η Εύα χάζευε από το παράθυρό της το πυκνό χιόνι που έπεφτε στη Νέα Υόρκη. Η κακοκαιρία πάντα άλλαζε τους ρυθμούς αυτής της απέραντης πόλης. Ο κόσμος έβγαινε έξω μόνο για τα απολύτως αναγκαία. Τέτοιες μέρες πάντα τα κέντρα, ακόμα και τα Σαββατοκύριακα, ήταν κλειστά.

Εκείνες τις λευκές μέρες που μοιάζουν απέραντες, η σκέψη δίνει πάσα στη νοσταλγία και εκείνη με τη σειρά της γυρίζει τον άνθρωπο πίσω. Σε άλλες εποχές, σε άλλους τόπους ζεστούς, με γαλάζιο ουρανό και μικρές αποστάσεις, με ρυθμούς στα μέτρα του ανθρώπου, με παιδιά που ακόμα παίζουν στις γειτονιές, με μια θάλασσα που νομίζεις πως μπορείς να δαμάσεις…

Η νοσταλγία ωραιοποιεί τις αναμνήσεις. Χαρίζεται στο παρελθόν. Η σύγκριση με το παρόν είναι άδικη και είναι ευκολότερο η λογική να χαριστεί στην καρδιά… Η Εύα είχε από χρόνια δυο πατρίδες. Τώρα, η πρώτη νικούσε τη δεύτερη. Εντελώς παράλογα…»

Και δημοσιεύει, στο τέλος πια της βιογραφίας, στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου, μια κουβέντα που είχε με την ηρωίδα, ακριβώς όπως έγινε, σα να την ακούς. Χρειαζόταν. Ήταν η πραγματικότητα της ηρωίδας, λίγο πριν το τέλος της ζωής της. Ένα κείμενο μνημείο.

Την άλλη πραγματικότητα της Εύας Στυλ, από την αρχή της ζωής της και όλη την πορεία της – το ξεκίνημα, την ακμή, τις επιτυχίες και όλες τις περιπέτειές της, τόσο στη δημόσια ζωή και τις εμφανίσεις της, όσο και στις ιδιωτικές στιγμές της, η Βιολέττα Μπούσιου δεν μας τις περιγράφει ούτε μας τις ιστορεί. Όχι. Πολύ απλά μας παίρνει και μας πηγαίνει εκεί. Τις παρακολουθούμε ζωντανά. Συμβαίνουν δίπλα μας.

Θάλεγες: Και πολύ κοντά, αλλά και διακριτικά. Ένα κατόρθωμα. Νομίζεις ότι βρίσκεσαι εκεί, συγχρόνως όμως ξέρεις ότι τα διαβάζεις.

Ούτε η ίδια η συγγραφέας απομακρύνεται. Είσαι εκεί όταν κάθε φορά πλησιάζει το υποκείμενο της βιογραφίας της. Είσαι στο μυαλό της όταν αναρωτιέται πώς ν’ αρχίσει και πώς να προχωρήσει.

Μπορεί και περιγράφει μακρυνές εποχές, σε μακρυνή χώρα, όπως η Αμερική, αλλά νομίζεις ότι ζει εκεί – και συ μαζί της.

Θα πω: Ένα θαυμάσιο βιβλίο που όμως δε φωνάζει. Σου δίνει, δηλαδή, απλόχερα, σου τα δίνει όλα, χωρίς να σε χρεώνει!

 

«Σπασμένα τριαντάφυλλα» για την Εύα Στυλ

Πριν από λίγες ημέρες κυκλοφόρησε η βιογραφία μιας σημαντικής ελληνίδας ερμηνεύτριας, της Εύας Στυλ. Συγγραφέας είναι η Βιολέττα Α.Μπούσιου, δικηγόρος και καθηγήτρια Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Κοζάνη. Ο τίτλος του βιβλίου, που συνοδεύεται από ένα cd με 11 ηχογραφήσεις με την Εύα Στυλ, είναι «Σπασμένα τριαντάφυλλα» και είναι δανεισμένος, από το γνωστό τραγούδι του Γρηγόρη Μπιθικώτση και του Κώστα Σιμόπουλου, που ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά από τον Μπιθικώτση και την Βούλα Γκίκα το 1964…