Υπάρχει τελικά ‘’κράτος των Αθηνών’’; Η πρόσφατη αντιμετώπιση της περιοχής μας κατά την κρίση του κορονοϊού, οδήγησε το θυμικό του κόσμου στο αποκορύφωμα. – Γράφει ο Σπυρίδης Χρήστος, Φιλόλογος Φ.Π.Ψ Ιωαννίνων.

Μετά την κατάρρευση της ‘’Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας’’, ή αλλιώς του ‘’Βυζαντίου’’ (όρος που δεν χρησιμοποίησαν ποτέ οι ‘’βυζαντινοί’’ για τον αυτοπροσδιορισμό τους, όπως μας πληροφορεί η σπουδαία βυζαντινολόγος κ. Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ) με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, πολλά πράγματα άλλαξαν.

Η Ελλάς έγινε κράτος, αρχικά με πρώτη επίσημη πρωτεύουσα το Ναύπλιο και μετέπειτα ‘’τας Αθήνας’’. Έγινε ένα μοντέρνο εθνικιστικό κράτος και δεν εννοούμε εδώ τους κέλτικους σταυρούς, αλλά την αντίληψη της Γαλλικής Επαναστάσεως υπέρ των εθνών – κρατών και κατά των αυτοκρατοριών  που στηρίζονταν ‘’στον πάπα’’ και στις θρησκείες, αλλά αντιθέτως μιλάμε για δημοκρατίες που στηρίζονται  στο λαό και στα εθνικά ιδανικά, στα οποία εν προκειμένω για ‘μας τους Έλληνες η θρησκεία παίζει κομβικό ρόλο.    

Ακόμη και υπ’ αυτή τη μορφή, το κράτος μας φαίνεται ότι δεν απεμπόλησε τη μακρά παράδοση, κατά την οποία η κεντρική εξουσία παραμελεί και αποξενώνει τις περιφέρειές της. Κάπως έτσι λοιπόν φτάνουμε στο σήμερα. Τί βλέπουμε αντικειμενικά σαν πολίτες; Μια κεντρική εξουσία, η οποία μας ανακοινώνει πως ‘’θα μας κλείσει’’ μια μέρα πριν και σε νυχτερινές ώρες με ΦΕΚ, με λάθος στοιχεία! Μία κεντρική εξουσία, η οποία αρνείται να πληροφορήσει τους τοπικούς άρχοντες για την κατάσταση της περιοχής τους! Μία κεντρική εξουσία, η οποία δεν έχει καμία ουσιαστική απάντηση στην οικονομική ζημιά που προκαλείται! Μια κεντρική εξουσία που εμάς μας κλείνει από τις 6:00 και τους αθηναίους από τις 9:00 (γιατί δεν προλαβαίνουν οι άνθρωποι, ενώ εμείς προλαβαίνουμε) – δύο μέτρα και δύο σταθμά.  Μιας και αναφερθήκαμε στην οικονομική ζημιά, ας μην ξεχνάμε και την απολιγνιτοποίηση, προσφάτως την υποβάθμιση του πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας που προετοιμάζεται, αλλά και τις ‘’επενδύσεις’’ όπως τα μη ανταποδοτικά στην τοπική κοινωνία φωτοβολταϊκά που επιπροσθέτως πλήττουν και τη γεωργία, τα διάφορα ΧΥΤΑ αποβλήτων, την αδιαφορία. Όταν ήρθαν ‘’κατά ‘δω πάνω’’ για να διαλεγούν με τους τοπικούς φορείς, αυτό το οποίο αρκέστηκαν να μας πουν κυρίως όσον αφορά την απολιγνιτοποίηση, ήταν το αυθαίρετο:<< Μην ανησυχείτε! Θα τρίβετε τα μάτια σας με ‘’τα αντίμετρα’’ που ‘’θα σας φέρουμε’’>>!         

Αυτή είναι η μια οπτική του προβλήματος βέβαια. Η άλλη είμαστε εμείς. Γιατί δηλαδή τα επιτρέπουμε όλα αυτά; Αρχικά, είμαστε μια μικρή ‘’νομοταγής’’ κοινωνία: <<Τι μπορούμε να κάνουμε; Ας μας κλείσουν!>> Επιπλέον, οι πολιτικοί μας εκπρόσωποι (οι οποιοιδήποτε), φαίνεται πως είναι ιδιαίτερα ‘’χαμηλών τόνων’’ άνθρωποι. Ακόμα, είμαστε πολύ μακριά από την προσοχή του ευρέως ελληνικού κοινού και με μια ‘’κουρτίνα’’ μπορούν να μας κρύψουν. Αυτό έγινε και με τη μεγαλειώδη κινητοποίηση των επαγγελματιών στην περιφέρεια στην πόλη της Κοζάνης. Τα κεντρικά μέσα που τη μετέδωσαν, μετριούνται στα ΜΙΣΑ ΔΑΚΤΥΛΑ της μιας ΠΑΛΑΜΗΣ και μεταδόθηκε για ΠΟΛΥ ΛΙΓΟ, την ώρα που οι εκατοντάδες αυτοί άνθρωποι, που διαδήλωναν για τις ζωές τους ήταν αξιοπρεπέστατοι, τηρούσαν τα μέτρα και είχαν τέτοιο παλμό ακόμα και υπό βροχή! Τέλος, τα οικονομικά μας μεγέθη είναι μικρότερα και είμαστε καταπληκτικοί ‘’πληρωτές της νύφης’’, εφ’ όσον θα ζημιώσουμε το κράτος λιγότερο.

Εν τέλει οι κεντρικοί άρχοντες θα πρέπει να γνωρίζουν ότι με τέτοιες συμπεριφορές κλωτσούν τα ίδια τα πόδια τους. Με λίγα λόγια, ποια είναι η ‘’μεγάλη εικόνα’’; Οι γείτονες μας ξύπνησαν από ‘’το βαλκανικό λήθαργο’’ και κοιτάν προς την Ευρώπη. Τα ‘’στάνταρ’’ τους, είναι επόμενο ότι θα ανεβούν και πιθανώς να θελήσουν να αναζητήσουν ‘’ζωτικό χώρο’’, μιας και οι βόρειες από ‘μας χώρες είναι σχετικά μικρές και ορεινές. Επίσης, σε λιγότερο από  50 χρόνια τα δημογραφικά στοιχεία πάνω κάτω δείχνουν ότι η Τουρκία για παράδειγμα από 83 εκ. θα έχει πληθυσμό 103 εκ. με μέσο όρο τριαντάρηδες και εικοσάρηδες, ενώ η Ελλάδα από 11εκ θα έχει 7-8 εκ. πληθυσμό με μέσο όρο συνταξιούχων. Γίνεται το αντίθετο από το 1920 (δυστυχής βέβαια η συγκυρία του αποικισμού της βόρειας Ελλάδας από τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, με αποτέλεσμα τη σταθεροποίηση του ελληνικού στοιχείου στην πολύπαθη περιοχή, λόγω του διωγμού και της γενοκτονίας). 

Πάντως ‘’ξηλωνόμαστε’’ γεωγραφικά από τα βόρεια προς τα νότια. Ο ‘’αφρός’’ θα φύγει στο εξωτερικό, όποιος βρει μια ‘’δουλίτσα’’ και οι εγχώριοι μετανάστες θα προσπαθήσουν να ‘’στηρίξουν’’ το συνταξιοδοτικό, θα υπάρχει μια μεσαία τάξη (απαραίτητη για την εξουσία) και ασφαλώς η ‘’ανώτερη τάξη’’. Τουλάχιστον εάν δεν στρίψει το τιμόνι, φαίνεται ότι πάμε ‘’ντουγρού’’ προς τα ‘κει. Πάντως αυτά είναι ’’τα μαθηματικά’’. Απορώ λοιπόν. Δεν θα σκάσει κάποτε (σύντομα) η βόμβα του δημογραφικού στα χέρια τους; Ή μήπως θα αφήσουν ‘’το κλαδί’’ να σπάσει λόγω του βάρους; Ο Θεός να μας φυλάει.  

Ξέρετε… κανείς δεν κοιμάται μελαχρινός και ξυπνάει την άλλη μέρα με άσπρα μαλλιά. Λίγο λίγο ασπρίζουν τα μαλλιά του. Έρχεται όμως αυτή η μέρα που ξυπνάει και λέει: <<Πω πω, ρε παιδί μου! Πότε άσπρισα έτσι… Δεν το πήρα είδηση>>! Ας μη γίνει έτσι εν προκειμένω.