Φωτοδιαδρομή: Πληκάτι Κόνιτσας 15/7/2019


ΤΟ ΧΩΡΙΟ
            Σ’ ένα μοναδικό φυσικό τοπίο σε κατάφυτες τοποθεσίες με δασωμένες πλαγιές και άφθονα νερά στους πρόποδες του Γράμμου στέκει σαν αετοφωλιά ένα από τα πιο ξακουστά Μαστοροχώρια της Ηπείρου το ΠΛΗΚΑΤΙ. Ένα χωριό με μεγάλη ιστορία που ξεκινάει περίπου  πριν 1000 χρόνια  ίσως και παλαιότερα.

Το Πληκάτι ήταν και  είναι χτισμένο στις υπώρειες του Γράμμου , σε υψόμετρο 1240 μέτρα . Ανατολικά υψώνετε το ήμερο και δασωμένο με οξιές βουνό Καρδάρι – Σταυρός – Λιούκου, στα βόρεια  βρίσκεται η χορταριασμένη Σκάλα και η κορυφή 2520 που είναι  η ψηλότερη του Γράμμου, δυτικά υψώνετε το συγκρότημα Μαύρη Πέτρα – Ρασδόλι – Μαύρα και ο δρυμός Σκοτάδι.

Ανάμεσα τους απλώνετε μια αρκετά μεγάλη και  γόνιμη κοιλάδα την οποία διαρρέουν τρία μεγάλα ποταμιά που πηγάζουν από τις πολυάριθμες πηγές των γύρω βουνών. Τα δροσερά νερά ποτίζουν την περισσότερη έκταση της κοιλάδας και παλιότερα τροφοδοτούσαν τους τρεις υδρόμυλους, τα πέντε μπατάνια και τις τρεις νεροτριβές.

Σε όλη την έκταση του χωριού οργιάζει το πράσινο από άγρια πλατάνια, οξυές, πανύψηλα και μυρωμένα έλατα και πεύκα, σφενδάμια, γράβους, κέδρα, κρανιές, αγριοκερασιές, αγριογκορτσιές, αγριομηλιές και όλα τα είδη των αγκαθιών από το μικρότερο ως το μεγαλύτερο, από αγριολούλουδα ως αγράμπελη.



            Υπάρχει τόση αφθονία άνοιξη, καλοκαίρι, ώστε η φύση να μοιάζει και να είναι ένας απέραντος ανθόκηπος.

Το Πληκάτι υπήρξε κοιτίδα μαστόρων και μητρόπολη μαστοροχωριών. Το χωριό αριθμούσε περίπου 350 με 400 σπίτια και περίπου 2200 κατοίκους το 1840. Αυτό είναι αληθές διότι και σήμερα γύρω από το χωριό και σε απόσταση εκατοντάδων μέτρων υπάρχουν ερείπια  και χτίσματα  παλαιών σπιτιών.

Σε απόσταση  1500μ από το χωριό στους πρόποδες του Ρασδολίου στον δρυμό Σκοτάδι, υπάρχει τοποθεσία  με ονομασία το «καμένο» ή αλλιώς «παλιό χωριό», όπου υπάρχουν δείγματα χτισμάτων. Από το 1840 μέχρι το 1920 παρατηρήθηκαν πληθυσμιακές μετακινήσεις στη Δυτική Μακεδονία και Θεσσαλία.

Το 1841 μεγάλος αριθμός οικογενειών από το Πληκάτι εγκαθίσταται στο νέο χωριό Μπελκαμάνη (σημερινή Δροσοπηγή) στο νομό Φλώρινας.

Μια επιτροπή από το χωριό επισκέφτηκε την περιοχή της Φλώρινας, μετά από πληροφορίες που είχε από ταξιδιώτες κτίστες, και αγόρασαν  από έναν Μπέη  της περιοχής  έκταση, η οποία πληρούσε τις προϋποθέσεις για να εγκατασταθούν οι εργαζόμενοι κτίστες με τις οικογένειες τους.

Σύντομα πάλι το 1861 μεταναστεύουν ξανά και φτιάχνουν εκεί κοντά το νέο χωριό τη Νεγοβάνη ( σημερινό Φλάμπουρο) και στο Καζακλάρ της Θεσσαλίας (σημερινός Αμπελώνας).

Περισσότερα εδώ