ΕΥΧΕΛΑΙΟ: ΕΥΧΗ, ΕΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ

ΕΥΧΕΛΑΙΟ: ΕΥΧΗ, ΕΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ
του παπαδάσκαλου Κωνσταντίνου Ι. Κώστα
Δεν είναι λογοπαίγνιο. Είναι αδήριτη ανάγκη. Μας χρειάζονται όλα: και η ευχή και το έλαιον (λάδι) και το έλεος, του Θεού βέβαια που σώζει, όχι το χαιρέκακο των ανθρώπων, που στιγματίζει και πληγώνει.
Η ευχή είναι κατ’ αρχήν ο καλός, απονήρευτος λόγος, που μας ωθεί στην ενεργητικότητα και τη συνεργατικότητα στα κοινωνικά δρώμενα, που δε μας κλείνει στην απολυτότητα της εγωπαθούς έπαρσης, κυρίως αιτούμε την ενεργό παρουσία του Χριστού στον προσωπικό και συλλογικό μας βίο, την υπαρκτή προσωπική παρουσία του Θεού, όχι την φαντασιακή και ιδεολογική, μέσα μας και ανάμεσά μας, για άντληση οράματος και νοηματοδότηση της ζωής. Ευχή με αποκλεισμούς, ατομικές αυτοϋψώσεις, ναρκισσιστικές επάρσεις και καιάδες για τους ‘’πλησίον’’, δε νοείται.    
Το έλαιον, λάδι, είναι το σύνολο των βιοτικών αγαθών, που, δυστυχώς, δεν μοιράζονται, ακόμα, με δικαιοσύνη και ισότητα σε όλα τα ανθρώπινα πρόσωπα – εικόνες του Θεού στη γη, αλλά και η συμπόνια, το χαμόγελο, η καλοσύνη και όχι η σκληρότητα και ο ξινός ελιτισμός.  
Η εκζήτηση του ελέους του Θεού, δεν είναι προφανώς ένας επιφανειακός λόγος αιτήματος που ξεκινά από τα χείλη και σταματά σε αυτά, λόγος εγκεφαλικός, άνευρος, χωρίς διάθεση ολοτελούς ένταξης της ύπαρξης στο χώρο του άκτιστου ελέους του Θεού, αλλ’ είναι ο λόγος που γίνεται αίτημα για ενεργητικό τρόπο καθολικής αυτοπροσφοράς και ένταξης στο κοινωνικό σώμα του Χριστού, σύμφωνα και με το λειτουργικό λόγο: εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα. Μόνο έτσι το έλεος του Θεού εμποτίζει όλο το σώμα, θεραπεύει όλα τα μέλη κυρίως τα πιο αδύναμα και φέρνει τη θεραπευτική του αποτελεσματικότητα  για την απρόσκοπτη δημιουργική ολοκλήρωση μέσα από την ‘’εντελώς καινούρια κοινωνία’’ σε όλα τα μέλη, σε όλο το σώμα. Κανένας δεν δικαιούται, μα και δεν μπορεί, να κλείσει τους κρουνούς του θείου ελέους, που δρα ελεύθερα και αφειδώλευτα, να τους ιδιοποιηθεί ή να τους σφετεριστεί για ίδιον όφελος χωρίς να οδηγηθεί συνειδητά ή ασυνείδητα σε παρέκκλιση. Καπιταλιστές του άπειρου πλούτου του θείου ελέους δεν υπάρχουν. 
Το έλαιον τρέφει το σώμα. Το έλεος του Θεού καθαίρει την αμαυρωθείσα εικόνα, ανορθώνει και ανοίγει το πρόσωπο, κατεδαφίζει τα τείχη, οδηγεί στην όντως παγκόσμια κοινωνία και στο αρχέτυπό της, το Χριστό, οδηγεί στην αυτογνωσία, επαναφέρει την απολεσθείσα αξία του, κάνει τον άνθρωπο κοσμοπολίτη και συμπολίτη αδελφό.
Μόνο μέσα στο έλεος του Θεού μπορούμε να συνυπάρξουμε συνθετικά και ασύγχυτα λαοί και έθνη χωρίς εξολοθρεύσεις, είναι αυτό που κάνει καταληπτή την κοινή αφετηριακή φθαρτή μας μήτρα και την ανάγκη για αφθαρτοποίησή της. Είναι αυτό που μας σώζει ως δωρεά.