«Ου γαρ ο δικαστής, ουδ’ ο βουλευτής, ουδ’ ο εκκλησιαστής άρχων εστί, αλλά το δικαστήριον, η βουλή και ο δήμος.» Της Βιολέττας Μπούσιου

«Ου γαρ ο δικαστής, ουδ’ ο βουλευτής, ουδ’ ο εκκλησιαστής άρχων εστί, αλλά το δικαστήριον, η βουλή και ο δήμος.» Δηλαδή,  «Αυτός που εξουσιάζει δεν είναι ούτε ο δικαστής, ούτε ο βουλευτής, ούτε εκείνος που συμμετέχει στην Εκκλησία του Δήμου, αλλά το Δικαστήριο, η Βουλή και η Εκκλησία του Δήμου.» 

Αυτό το απόφθεγμα του Σταγιρίτη φιλόσοφου Αριστοτέλη περιφρόνησε  πλήρως ο Υπουργός Εξωτερικών  της Ελλάδας  κ. Νίκος Κοτζιάς, υπογράφοντας – με τη σύμφωνη γνώμη του  Πρωθυπουργού-  την  περασμένη Κυριακή, 17-6-2018,   τη συμφωνία για το ονοματολογικό της ΠΓΔΜ με τον Υπουργό Εξωτερικών  της γειτονικής χώρας,  κ.  Νικολά  Ντιμιτρόφ,  στη Μεγάλη Πρέσπα.

Λίγες  μέρες μετά,  στη Ρόδο,  ο κ. Νίκος  Κοτζιάς  (στο πλαίσιο της εναρκτήριας ομιλίας του στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στη Ν.Α. Ευρώπη), δήλωσε: «Στις Πρέσπες καταλήξαμε σε έναν συμβιβασμό και δείξαμε ότι ουδείς μπορεί να βάλει τον άλλο στη γωνία.»

Είναι εντυπωσιακό  το γεγονός, ότι ένας  άνθρωπος  67 ετών  -κάτοχος  7 πτυχίων, κατά τη δήλωσή του σε συνέντευξη τύπου-  που  οφείλει να είναι γενναιόδωρος λόγω της ηλικίας, σοφός λόγω  της μόρφωσης και νομοταγής λόγω του αξιώματος,  πως  δεν  αντιλαμβάνεται  ότι ο ίδιος πρώτος «έβαλε στη γωνία και τη Βουλή των Ελλήνων και τον Ελληνικό λαό»,  την ώρα που υπέγραφε «τον συμβιβασμό για το ονοματολογικό» με τον Υπουργό Εξωτερικών  της  ΠΓΔΜ, ενεργώντας –  για ένα  τόσο κρίσιμο εθνικό θέμα-  ως Υπουργός  Εξωτερικών της Ελλάδας αποκλειστικά «κατά το δοκούν».

Όμως, κατά τον Αριστοτέλη, «Αυτός που προτείνει  να άρχει ο άνθρωπος,  προσθέτει  στην έννοια του ανθρώπου και την (έννοια) του θηρίου, γιατί οι επιθυμίες του ανθρώπου μοιάζουν με εκείνες του θηρίου και η οργή  διαστρέφει και τους άριστους άνδρες όταν άρχουν.»

Επομένως,   ο Ελληνικός λαός,  που αισθάνεται υπερήφανος γιατί η χώρα του γέννησε τη Δημοκρατία,  εύλογα  και  δυσαρεστείται  όταν διαπιστώνει ότι οι  Υπουργοί του εφαρμόζουν τους  νόμους μόνο επιλεκτικά-   παρότι  κατά τον Αριστοτέλη «ο νόμος είναι καθαρός νους   χωρίς  το επιθυμητικό που είναι έμφυτο  στον άνθρωπο»- και, βεβαίως,  θυμώνει  όταν  δεν αξιοποιούνται  στο έπακρο –  από τους εκπροσώπους του – όλες οι  συνταγματικά  κατοχυρωμένες  δυνατότητες  για την προάσπιση των εθνικών του συμφερόντων.