Ο εξωραϊσμός της ευρωπαϊκής σκέψης, (Γαρούφος Π. Απόστολος)

Με τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με το προσφυγικό, οι συναισθηματικοί μου απόηχοι χτύπησαν κόκκινο.

Το να βλέπεις μικρά παιδιά να χαροπαλεύουν μέσα στα κρύα (πλέον) νερά του Αιγαίου, γυναίκες κυοφορούσες να πατούνε τα λασπωμένα εδάφη των νησιών και άντρες να προσπαθούν να σώσουν τους παραπάνω είχε μία επίπτωση στις καρδιές όλων μας.
Τα τελευταία γεγονότα διαδέχονται το ένα μετά το άλλο κι όλο περισσότερο δοκιμάζουν τη δύναμη της Ευρώπης. Τρία θέματα στην ατζέντα είναι αυτά που ταλανίζουν όλο και περισσότερο την ευρωπαϊκή μας οικογένεια: το ένα είναι οι ίδιοι οι πρόσφυγες που καταφθάνουν ολομόναχοι στη χώρα μας και στη γειτονική Ιταλία, μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες, μιας και έρχεται δειλά-δειλά ο χειμώνας. Το δεύτερο είναι η στάση των ευρωπαϊκών μελών μέσα στην ευρωπαϊκή οικογένεια και τρίτον το ρατσιστικό μένος που μεγαλώνει όλο και περισσότερο μέσα στο μεγάλο ευρωπαϊκό εκδημοκρατισμένο κόσμο.
Στο πρώτο θέμα, οι πρόσφυγες καταφθάνουν μη έχοντας άλλη διέξοδο στα παράλια της Ελλάδας και της Ιταλίας για να σώσουν τις ψυχές των ιδίων και των παιδιών τους. Οι σκέψεις μου και οι σκέψεις όλων των Ελλήνων (και των Ιταλών) είναι μαζί τους και τους ευχόμαστε ό,τι καλύτερο στη μετέπειτα ζωή τους. Όμως, κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός πως η κατάσταση στη χώρα τους επιδεινώθηκε μέσα από την άγνοια που επέδειξε η ίδια η Ευρώπη! Στην ουσία, από  τη μία η Ευρωπαϊκή Ένωση αγνόησε την όλη κατάσταση με το Ισλαμικό κράτος και από την άλλη μερικές ευρωπαϊκές χώρες ενεπλάκησαν σε πόλεμο μόνο όταν το Ισλαμικό κράτος χτύπησε με συστηματική κατεύθυνση πυρήνων την ίδια τους τη χώρα. Άρα, ποταπή η ¨βοήθειά¨ τους, διότι, σαν μία οργανωμένη Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε με την επιρροή που ασκεί σε πολλές χώρες (και εκτός της ΕΕ) να προλάβει κάποιες ενέργειες εναντίων ανθρώπων και πολιτισμού. Η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη, όχι η άγαρμπη επέμβαση μετά του τραυματισμού.
Το δεύτερο θέμα είναι η στάση αρκετών μελών της Ευρώπης που αντιτίθενται στους ανήμπορους πρόσφυγες. Η Τσεχία, η Σλοβακία, η Ρουμανία, η Ουγγαρία ακόμα και η ίδια η Φιλανδία ίσως δεν έχουν καταλάβει ακόμη το σκοπό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προφανώς οι τακτικές των χωρών αυτών θυμίζει περισσότερο Σοβιετική Ένωση κι όχι Ευρωπαϊκή. Όταν υπέγραφαν τις συνθήκες ένωσης που με κόπο οι οραματιστές δημιούργησαν δεν είχαν κατά νου την αδελφική μας ενότητα. Οι οραματιστές της Ευρώπης, όπως ο Αντενάουερ, ο Μπεχ, ο Χάλσταϊν και πάρα πολλοί άλλοι δεν είχαν οραματιστεί αυτού του είδους Ευρώπη. Επέτυχαν να συγκροτήσουν μία μεγάλη οικογένεια και τώρα οι νέοι ¨ηγέτες¨ λεηλατούνται από την αμέτρητη απληστία τους. Αποτύχαμε σαν οικογένεια να στηρίξουμε τις ίδιες μας τις ρίζες και τον κοινό μας σκοπό.
Ως επακόλουθο από αυτές τις λάθος τακτικές ήρθε να συμπληρώσει την ολοκληρωτική ευρωπαϊκή καταστροφή και ο ρατσισμός. Μη έχοντας κατά νου την ελευθερία και τα ίσα δικαιώματα καταπατάμε τη ζωή του άλλου. Οι ευρωπαϊκές χώρες μέσα από τα πολλά λάθη τους έχουν γεννήσει πλέον το αναπόφευκτο. Αυτό που πλέον, λίγοι το φοβούνται και πολλοί το αγαπάνε (όπως άλλωστε φάνηκε και στην Ελλάδα, Γαλλία, Φιλανδία αλλά και Γερμανία με το γνωστό κίνημα «Pegida» που εναντιώνεται στις μουσουλμανικές κοινότητες) το σοβινισμό. Η καταπάτηση του ανθρωπισμού εκτός από τη βάση τη φυλετική, πλέον πήρε και διαστάσεις θρησκευτικές.
Το τέρμα της ευρωπαϊκής ενότητας έχει φτάσει και οι υπαίτιοι δεν κάνουν τις προσπάθειες ούτε καν να το κρύψουν. Ο κόσμος έχει φτάσει να μισεί το συνάνθρωπό του και δε βλέπει πως σπρώχνεται στη φυλετο-λαγνεία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει χάσει κάθε πίστη απέναντι σε μικρότερες και ανίσχυρες χώρες.
Ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε παρακάτω. Ήρθε η ώρα της παιδείας, της γνώσης, της αγάπης και της φιλευσπλαχνίας. Ήρθε η ώρα να αλλάξουμε μέσα από τα ίδια μας τα λάθη. Να ξανα-γεννηθούμε μέσα από τις στάχτες μας.      
“Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται”
Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Γαρούφος Π. Απόστολος