Τι να πούμε…Τι

Προσπάθοντας να σκεφτώ δυο λόγια ή καλύτερα να πω …. και αυτά δεν έρχονται δεν βγαίνουν. Ασύλιπτη η τραγωδία αλλά και ασύλληπτοι αυτοί που την προκάλεσαν θα μείνουν(;)

 
Πρέπει επιτέλους να βγούμε να φωνάξουμε …όλοι μαζί να ενωθούμε , και να πούμε ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ.
 
 
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ η τόση ασυδοσία
 
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ στο όνομα του κέρδους ορισμένων να θρηνούμε
 
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ η ατιμωρησία
 
Θα μπορούσα να γράψω περισσότερα ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ, αλλά ποιος θα με ακούσει εμένα τον ασήμαντο…. αλλά αν όμως ενωθούμε όλοι μαζί ίσως και κάποια στιγμή να μας ακούσουν, ποιος ξέρει;
 
Θυμάμε ένα παππού που μου έλεγε ότι όταν έχανε ένα αγαπημένο πρόσωπο, μετά το πέρας της Ακολουθίας στην εκκλησία , κράταγε μέσα του τον πόνο , και έφευγε από το χωρίο για ώρες , πάνω στο βουνό , τον πόνο τον έκανε τραγούδι , μοιρολόι, παρηγοριά . Κάποτε τον ακολούθησε ο γιος του κρυφά , μετά την εξόδιο της μάνας. Τον είδε μόνο , αυτός και ο Θεός να σιγοτραγουδά.
 
 
Τι να πούμε για αυτές τις ψυχές που τόσο άδικα χάθηκαν , τι να πούμε για αυτούς που έμειναν , τι μπορούμε να πούμε ;
 
Πρέπει όλοι μαζί ενωμένοι να αρχίσουμε να αντιδράμε σε ότι μας οδηγεί σε τέτοιες καταστάσεις, γιατί οι Πυρκαγίες τουλάχιστον, δεν προκαλούνται όπως  ένα φυσικό φαινόμενο, αλλά από ανθρώπινο χέρι , με άλλους σκοπούς.
 
 
Βαρύς ο πόνος αλλά βουβός δεν πρέπει να μείνει…
 
Τίνος μανούλα θλίβεται, τίνος μανούλα κλαίει;