Φωτοδιαδρομή -Στην Κορυφή του Βοΐου – Ο Ζουπανιώτικος Αηλιάς 28 Σεπτεμβρίου 2018

Σήμερα 28 Σεπτεμβρίου παρέα με τρεις λεβέντες τον Δημήτρη τον γιο του Θανάση και τον ανιψιό του Θανάσης και αυτός , αποφασίσαμε να ανέβουμε την πιο συναρπαστική διαδρομή του Βοΐου. Φτάσαμε στην κορυφή , με αρκετό κρύο η σημερινή μέρα, , και αφού προσκυνήσαμε, τελέσαμε την ακολουθία της Παράκλησης στο Εξωκλήσι του Προφήτη . 


Βγαίνοντας από το Εξωκλήσι διαπιστώσαμε ότι ο καιρός εκεί ψηλά είχε αγριέψει , και θεωρήσαμε ότι δεν ήταν δυνατόν να γίνει η λήψη βίντεο με το drone , και έτσι πήραμε τον ίδιο δρόμο της επιστροφής . Κατεβαίνοντας είδαμε , ότι ο καιρός μες έκανε το χατίρι , και μας άφησε σε μερικά σημεία  να σηκώσουμε το drone , για  να συμπληρώσουμε τις λήψεις μας . 




Η απότομη, επιβλητική και ογκώδης κορυφή του όρους Βόιο που δεσπόζει στο Δυτικό τμήμα της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης, είναι ο Προφήτης Ηλίας.


ολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι με τη λέξη Βόιο εννοούν ως βουνό μόνο τον Αηλιά. Οι ντόπιοι τον αποκαλούν ως ο Αηλιάς ο Ζουπανιώτικος, ή ο Αηλιάς του Βοΐου. Στα γραπτά κείμενα του Γάλλου πρόξενου Φραγκίσκου Πουκεβίλ αναφέρεται ως Ροσουτάρι. Φθάνει σε υψόμετρο τα 1.810 μέτρα και δημιουργεί μαζί με το Παλιοκριμήνι ακόμη ένα αξιοπρόσεκτο φαινόμενο του Βοΐου, αυτό των δίδυμων κορυφών, μιας και είναι χαμηλότερος πιθανόν λιγότερο από δύο μέτρα. Από εδώ και πέρα το βουνό αγριεύει, υψώνει τους πέτρινους κορμούς, του μεγάλα δάση οξιάς και πεύκου καλύπτουν τις απότομες πλαγιές, ενώ θεόρατοι γκρεμοί προκαλούν θαυμασμό και δέος.


Ακριβώς επάνω στην κορυφή βρίσκεται χτισμένο ένα κάτασπρο εκκλησάκι αφιερωμένο στη μνήμη του Αγίου, το οποίο γυαλίζει από μακριά στο φως του ήλιου.


 Η ημερομηνία κτίσης του πρώτου ναού, ο οποίος κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο καταστράφηκε από Ιταλική οβίδα, παραμένει άγνωστη. Ανακατασκευάστηκε το έτος 1955 από δύο Πενταλοφίτες μαστόρους με δαπάνη του Κοσμά Πανταζή

Από την κορυφή του βουνού η ανεμπόδιστη θέα προς τις απόκρημνες πλαγιές του Βοΐου, την υπόλοιπη Πίνδο, τον Όλυμπο, τη λίμνη της Καστοριάς, την τεχνητή λίμνη του Βυθού, τα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας και τις πελώριες αλβανικές οροσειρές είναι άκρως εντυπωσιακή.
Ο Ζουπανιώτικος Αηλιάς σχηματίζει έναν απότομο ορεινό όγκο, κυριαρχώντας στο τοπίο, αφού δίπλα του οι υπόλοιπες κορυφές του Βοΐου δείχνουν πολύ χαμηλότερες αν και στην πραγματικότητα δεν είναι. Αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές κορυφές της Βόρειας Πίνδου, λόγω του σχήματός του, που από τα Δυτικά μοιάζει με μία απόλυτα ισοσκελισμένη πυραμίδα. Η πυκνή βλάστηση δεν σταματάει παρά μόνο λίγα μέτρα πριν το εκκλησάκι. Δάση οξιάς στη βορειοανατολική πλευρά διαδέχονται πευκοδάση στη νοτιοδυτική, σε μια περιοχή χαρακτηρισμένη ως Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους, όπου έχουν τις πηγές τους μια σειρά από ρέματα.
Εδώ πάνω δεν φθάνει αυτοκίνητο, αλλά μονοπάτια που ξεκινούν από τον Πεντάλοφο και το Βυθό, διασχίζοντας τη νοτιοανατολική πλευρά του βουνού. Επίσης, από το Βυθό και τον Αυγερινό προσφέρεται η δυνατότητα μέσω ενός πυκνού δικτύου δασικών οδών να προσεγγιστεί η κορυφή σε απόσταση μόλις 40 λεπτών, τόσο από τη Βόρεια, όσο και από τη Νότια πλευρά, συναντώντας το Ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε6. Η Βορειοδυτική πλευρά είναι απόκρημνη και απροσπέλαστη. Λίγο πριν την κορυφή το μονοπάτι διέρχεται από δύο σιδερένιες σκάλες γαντζωμένες σε βράχο, που τοποθέτησε εκεί ο Εμπορικός Σύλλογος Πενταλόφου για να διευκολύνει την ανάβαση.
Πληροφορίες Κειμένου απο την Ιστοσελίδα του Δήμου Βοΐου
Φωτογραφίες www.tovoion.com