Φωτοδιαδρομή: Το Μεγάλο και το Μικρό Πάπιγκο 28/1/2022

Οι παραδοσιακοί οικισμοί του Πάπιγκου και του Μικρού Πάπιγκου στο Δυτικό Ζαγόρι είναι δύο από τους πιο όμορφους και πιο τουριστικούς προορισμούς σε αυτή την ιδιαίτερη περιοχή της Ηπείρου. Όποια εποχή και αν επισκεφτείτε το Πάπιγκο θα μείνετε εντυπωσιασμένοι από το άγριο φυσικό τοπίο και την παραδοσιακή αρχιτεκτονική με την χρήση της πέτρας από τους ξακουστούς μαστόρους του Ζαγορίου.

Ο οικισμός του Πάπιγκου είναι από τους πιο γνωστότερους και πιο δημοφιλείς παραδοσιακούς ελληνικούς οικισμούς, πόλος έλξης για χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο, που έρχονται να θαυμάσουν το θαυμάσιο τοπίο της περιοχής.
Διατηρούν αναλλοίωτο τον παραδοσιακό τους χαρακτήρα, με μεγάλα αρχοντικά, λιθόκτιστα σπίτια, λιθόστρωτα δρομάκια, βρύσες με πεντακάθαρα νερά και εξαιρετική θέα, εναρμονισμένα απόλυτα με το φυσικό περιβάλλον.
Τον οικισμό αποτελούν οι δύο συνοικίες, Μικρό και Μεγάλο Πάπιγκο, κρεμασμένες στις πλαγιές του ορεινού όγκου της Πίνδου και κάτω από τον ίσκιο των “πύργων” της Αστράκας.
Το Μεγάλο Πάπιγκο βρίσκεται σε υψόμετρο 900 μ. και το Μικρό Πάπιγκο σε υψόμετρο 980 μ. και απέχουν μεταξύ τους περίπου 2 χλμ.

Από τα πιο εντυπωσιακά κομμάτια του Παπίγκου είναι οι βραχώδεις σχηματισμοί γνωστοί ως Πύργοι. Βρίσκονται νότια από την κορυφή της Αστράκας και τη συνδέουν με τη χαράδρα του Βίκου. Ο ψηλότερος από τους Πύργους φτάνει στα 1788 μ. Στην απόληξή τους οι Πύργοι σχηματίζουν ένα σχετικά ήπιο οροπέδιο, την Γκοβοστίτσα, που παλιότερα βοσκούσαν εκατοντάδες πρόβατα. Το 1965, δύο Ελληνες ορειβάτες, ο Π. Ιδοσίδης και ο Ν. Κοτζιάς αναρριχήθηκαν στον Πύργο «Κούπο» μετά από 17 ώρες διαδρομής και στον δυτικό Πύργο «Πτηνό», μετά από 12 ώρες διαδρομής.

Το ανάγλυφο του εδάφους, ανάγκασε τους κατοίκους του Ζαγορίου να δημιουργήσουν ένα δίκτυο από δρόμους και γεφύρια που βοηθούσαν στην επικοινωνία των χωριών και στις μεταφορές. Λιθόστρωτοι δρόμοι (καλντερίμια), σκάλες, μονοπάτια και πάνω από 100 γεφύρια, σηματοδοτούν τη ζωή του Ζαγορίου.

Φαράγγι Βίκου
Είναι ένα από τα μεγαλύτερα, βαθύτερα και εντυπωσιακότερα φαράγγια του κόσμου, με κάθετους γεωλογικούς σχηματισμούς, μεγάλη ποικιλία και εναλλαγή διαφορετικών οικοσυστημάτων, μια πανδαισία χλωρίδας και πανίδας, που αποτελούν ένα από τα λίγα εναπομείναντα καταφύγια άγριας ζωής στην Ευρώπη.
Το φαράγγι του Βίκου έχει μήκος 24 χλμ. περίπου και μέσο βάθος 900 μ. περίπου. Η αρχή του βρίσκεται κοντά στο χωριό Τσεπέλοβο. Πολλοί όμως θεωρούν την αρχή του κοντά στο χωριό Μονοδέντρι, που είναι αναληθές, γιατί δεν συμπεριλαμβάνουν σε αυτό και το υπόλοιπο τμήμα του το ονομαστό Βικάκι. Το τέλος του φαραγγιού είναι πίσω από το χωριό Βιτσικό στη γέφυρα της Αρίστης Παπίγκου.

Με κατεύθυνση από ΝΑ προς ΒΔ, στη μέση περίπο

συναντιέται με άλλο μεγάλο φαράγγι το Μέγα Λάκκο, που θεωρείται και παρακλάδι του και το φαράγγι της Μεζαριάς, που καταλήγει στο χωριό Βραδέτο. Τη χαράδρα διασχίζει ο ποταμός Βοϊδομάτης. Εκεί βρίσκονται και οι πηγές του.
Το πέτρωμα του Βίκου είναι κυρίως ασβεστολιθικό ενώ κατά τόπους εμφανίζονται στρώσεις φλύσχη.
Το κλίμα του κυριαρχείται απ’ τον ηπειρωτικό κλιματικό τύπο – ζεστά καλοκαίρια με αρκετές τοπικές βροχές και ψυχρούς χειμώνες. Κατά την χειμερινή περίοδο, η θερμοκρασία φτάνει
σε χαμηλά επίπεδα, αρκετές φορές.